αθενς τον γενάρη ...

Thirio, Σύνταγμα

Είναι η καινούργια άφιξη στο κέντρο της Αθήνας, το νέο εστιατόριο του Θωμά Μάτσα. Ο χώρος είναι μικρός, μινιμαλιστικός, αλλά πολύ συμπαθητικός, με δύο μπάρες, άνετα stools, με μόλις είκοσι θέσεις και άμεση επαφή των σεφ με τον πελάτη. Μου άρεσε πολύ η ιδιαίτερη επικοινωνία, τόσο με τον σεφ όσο και με τους υπόλοιπους επισκέπτες. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον πελάτη που καθόταν δίπλα μου και πέρασα υπέροχα. Μου θύμισε τα sushi bars στο Τόκιο, όπου όλοι γίνονται μια παρέα.

Στην κουζίνα ηγείται ο Χρήστος Νυδριώτης, ο οποίος ήταν και ο σεφ που με σέρβιρε. Το μενού επικεντρώνεται στην ελληνική κουζίνα, βασίζεται στην εποχιακή πρώτη ύλη και σε πρωτότυπες ιδέες. Απέφυγα με μεγάλη δυσκολία να παραγγείλω το ζυμωτό ψωμί, για να μπορέσω να δοκιμάσω όσο περισσότερα πιάτα γινόταν. Το καρπάτσιο γαρίδας με βιολογικό ελαιόλαδο, ανθό αλατιού, πιπέρι, χυμό και ξύσμα λεμονιού ήταν καταπληκτικό. Η απλότητα του σε συναρπάζει. Δοκίμασα την πίτα της μαμάς με σπανάκι, που σερβίρεται σε ταπεράκι, όπως ακριβώς μας την ετοιμάζει η μαμά στο σπίτι, καθώς και ένα εντυπωσιακό cinnamon roll κόκορα με σάλτσα παστιτσάδας και κρέμα τυρί μετσοβόνε - ένα πιάτο που φαίνεται να έχει καθιερωθεί και να ξεχωρίζει.

Γεύτηκα επίσης τον ντολμά με γέμιση από πρόβειο και μοσχαρίσιο κιμά, που φλογίζεται μπροστά σου και περιχύνεται με σάλτσα αυγολέμονο, καθώς και τον κόκορα με τηγανητά gnocchi. Δύο εντυπωσιακά πιάτα που παράγγειλε ο Αλέξανδρος, η νέα γνωριμία που έκανα στο μαγαζί. Τον ευχαριστώ!

Επιδόρπιο δεν κατάφερα να φάω, είχα σκάσει από το πολύ φαγητό. Είναι όμως σίγουρα ένας λόγος για να επιστρέψω και φυσικά να δοκιμάσω κι άλλα πιάτα που δεν κατάφερα στην πρώτη μου επίσκεψη.

Κλείνοντας, να πω ότι εδώ δεν θα φας απλά νόστιμο φαγητό, θα περάσεις όμορφα είτε με τους σεφ που στήνουν και ολοκληρώνουν τα πιάτα μπροστά σου είτε με τις καινούργιες γνωριμίες που μπορεί να κάνεις. Εγώ πέρασα πραγματικά υπέροχα και έφυγα με τις καλύτερες εντυπώσεις.

ΖΙΓΚΟΑΛΑ, Ομόνοια

Με ελληνικά πιάτα και επιρροές από την Ανατολή, σε μια κάπως απόμερη τοποθεσία και με όνομα δανεισμένο από τραγούδι του Καζαντζίδη, το Ζιγκοάλα φαίνεται να ξεχωρίζει. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο χώρος. Η διακόσμηση είναι απλή με ρετρό καρέκλες, χάρτινα τραπεζομάντιλα, μια τεράστια τοιχογραφία με λίμνη και βουνό στη μία πλευρά και το ψυγείο κρασιών στην άλλη. Η κουζίνα είναι ανοιχτή και ακριβώς μπροστά της υπάρχει μπάρα, ιδανική για solo γεύμα.

Την κουζίνα έχει αναλάβει ο Βασίλης Χαμάμ, με καταγωγή από την Ιορδανία, ρίζες από Παλαιστίνη και Λίβανο, ο οποίος έχει μεγαλώσει στη Θεσσαλονίκη. Το φαγητό είναι απλό, βασίζεται σε ποιοτικές πρώτες ύλες, καθαρές γεύσεις και αραβικές αναφορές, κυρίως από τις παιδικές αναμνήσεις του σεφ.

Επέλεξα ωμή σφυρίδα με καμένο μανταρίνι, ωμό λαβράκι με σαλάτα λωτού, ρίζες και χόρτα, καθώς και μοσχαρίσια γλώσσα με ρωσική σαλάτα και πολίτικη σε ζύμωση. Συνόδευσα το γεύμα με ένα ποτήρι ροζέ κρασί, η μοναδική επιλογή στο ποτήρι, στα 6.50 ευρώ. Στα συν τα ελαφρολαϊκά και ρεμπέτικα μουσικά ακούσματα, αλλά και το ζεστό, πολύ φιλικό σέρβις.

Στο μενού υπάρχει ένα και μόνο γλυκό, κάτι που μου αρέσει πολύ. Αν και αναφερόταν ως κυδώνι, στο τραπέζι ήρθε ζεστό, ψημένο μήλο σε καραμέλα. Καθόλου δεν με χάλασε. Σπουδαίο! Θα επιστρέψω σίγουρα για το παλαιστινιακό κοτόπουλο που δεν κατάφερα να δοκιμάσω. Να πας με την πρώτη ευκαιρία. Είναι ένα προσεγμένο μέρος με ωραία ατμόσφαιρα και ιδιαίτερο, πολύ νόστιμο φαγητό, από αυτά στα οποία σίγουρα θα θέλεις να επιστρέψεις. Εγώ σίγουρα το θέλω πολύ!

μe, Καψάλη 10, Κολωνάκι

Η σούπα ημέρας που δοκίμασα (πορτοκάλι, καρότο, τζίντζερ) ήταν πεντανόστιμη. Είναι ένα μαγαζί που σταθερά βγάζει πολύ νόστιμα πιάτα και, ειλικρινά, δεν θυμάμαι να έχω φάει κάτι που να μην μου αρέσει - και το έχω επισκεφθεί αρκετές φορές. Δεν είναι τυχαίο που είναι τόσο δημοφιλές.

Οινομαγειρείο ΗΠΕΙΡΟΣ, Βαρβάκειος Αγορά

Το ήθελα εδώ και καιρό να φάω σούπα πατσά. Αυτή τη φορά το προγραμμάτισα και … βόλεψε να προγευματίσω με σούπα. Δεν συνηθίζεται άλλωστε να τρως πατσά το πρωί; ‘Ηταν, και πιστεύω είναι ακόμα, το φαγητό των ξενύχτηδων.  Έτσι έκανα κι εγώ. Επέλεξα τη σούπα με ανάμεικτο κρέας, κοιλιά και μπούτι. Η μερίδα είναι γενναιόδωρη και συνοδεύεται από καρβέλι ψωμί. Αν και δεν είμαι ιδιαίτερα φαν, ομολογώ ότι την απόλαυσα. Στοιχίζει 9.30 ευρώ και θεωρώ ότι είναι εμπειρία να φας σε αυτό το οινομαγειρείο που βρίσκεται μέσα στην αγορά.

Hygge Bakery, Ιπποκράτους 192

Είναι ο φούρνος της Σουηδέζας Anne, που φτιάχνει φανταστικό ψωμί και σκανδιναβικά γλυκά, από αυτά που βρίσκεις συνήθως στο εξωτερικό. Όχι ιδιαίτερα γλυκά, που σίγουρα θα σε ξετρελάνουν. Ζει με τον ‘Ελληνα σύζυγο της στην Αθήνα εδώ και 13 χρόνια. Ο χώρος είναι λιτός, με ζεστή ατμόσφαιρα, γεμάτος μυρωδιές κανέλας και κάρδαμου. Από εκείνα τα μέρη που μόλις τα επισκεφθείς, θέλεις να τα κάνεις στέκι σου. Στη βιτρίνα θα χαζέψεις τα προϊόντα και στο μεγάλο, μοναστηριακό τραπέζι θα καθίσεις με την παρέα σου ή και μόνος σου. ‘Εξω υπάρχουν και τραπεζάκια.

Δίνεται μεγάλη έμφαση στην πρώτη ύλη, στην ποιότητα του αλευριού, ενώ κάποια προϊόντα εισάγονται από τη Σουηδία. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα σάντουϊτς της βιτρίνας – επιφυλάσσομαι για την επόμενη φορά. Δοκίμασα το cardamon swirl, το καταπληκτικό cinnamon stick και το cinnamon swirl (2,80 ευρώ το τεμάχιο). Και τα τρία ήταν νόστιμα και απολαυστικά, χωρίς να είναι υπερβολικά γλυκά. Μπράβο!

Στα πλην το γεγονός ότι τη μέρα που πήγα δεν βρήκα τη μηλόπιτα που φτιάχνουν με βάση αμυγδάλου και καραμελωμένα αμύγδαλα.

Μην παραλείψεις να αγοράσεις το best seller του μαγαζιού, το στικ κανέλας με κρέμα βανίλιας. Είναι θεϊκό.

Tο Ρίνι, Ρεθύμνου 8

Βρίσκεται δίπλα από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και είναι ένα μαγαζί που αγαπώ πολύ – από αυτά που επιλέγω συχνά για σόλο μεσημεριανό. Ο εσωτερικός του χώρος είναι μικρός, με μόλις τρία τραπεζάκια, τον πάγκο των μαγείρων και τον πάγκο όπου ετοιμάζεται ο καφές, μαζί με επιλογές γλυκών και αλμυρών. Το πρωί σερβίρει brunch και μετά τις 2 μεσημεριανό. Λατρεύω το φαγητό του, όπως λατρεύω και να παρακολουθώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την ιδιοκτήτρια και σεφ, Μαρίνα Χρονά. Είναι αυθεντική, έξω καρδιά και πολύ ταλαντούχα. Ακολούθησε την και είμαι σίγουρη ότι θα θες να μαγειρέψεις τις συνταγές της. Τι έφαγα; ‘Αγρια χόρτα εποχής με ντρέσινγκ ξύγαλο (μαλακό τυρί), σουμάκ και ανεβατό (μαλακό τυρί), ταρτάρ φρέσκο ψάρι ημέρας με ξύγαλο, μυρωδικά και ελαιόλαδο, και αχνιστό ψάρι ημέρας με μύδια αχνιστά, κάπαρη, τσίλι, σαφράν και φρέσκα λαχανικά. Ένα υπέροχο γεύμα, απόλαυσα κάθε μπουκιά. Δεν αντιστάθηκα και στη γενναιόδωρη μερίδα τιραμισού. Καταπληκτικό!

Αν έπρεπε να σχολιάσω κάτι, θα ήταν το κάπως απόμακρο και αγέλαστο προσωπικό. Ωστόσο, δεν έχω κανένα παράπονο από την εξυπηρέτηση.

ΦΙΤΑ, Ντουρμ 1, Νέος Κόσμος

Είναι από τα αγαπημένα μου μαγαζιά, αν και είχα καιρό να το επισκεφθώ. Το επέλεξα αυτή τη φορά γιατί βόλευε πολύ, μόλις πέντε λεπτά με τα πόδια, πριν από μια παράσταση στη Στέγη Ωνάση.

‘Εφαγα nigiri παντζαριού με καπνιστό χέλι, σταμναγκάθι, και βινεγκρέντ μπέικον. Ακολούθησε μια φανταστική, παχύρευστη ψαρόσουπα με μπακαλιάρο και στη συνέχεια άγρια μανιτάρια με γίγαντες, σπανάκι, σάλτσα θυμάρι-οξύμελι και πίκλα κρεμμυδιού. Υπέροχα τόσο σε γεύση όσο και σε παρουσίαση και τα τρία πιάτα. Κρίμα που δεν είχα χρόνο για γλυκό. Το μενού είναι μικρό και λαχταριστό, με μόνο 3-4 επιλογές σε κρέας και αλλάζει καθημερινά, ανάλογα με την πρώτη ύλη που βρίσκουν στην αγορά. Είναι ένα μαγαζί που δεν το βαριέσαι ποτέ. Εγώ το αγαπώ πολύ, για την απλότητα του χώρου, τη ζεστή εξυπηρέτηση και τις απολαυστικές γεύσεις του.

Ταβέρνα Αορίτης, Μαιάνδρου 15

Είναι το δεύτερο μαγαζί του Σφακιανού Σήφη Μανουσέλη και βρίσκεται σε έναν πεζόδρομο στα Ιλίσια. Εδώ θα πας για καθαρά παραδοσιακή κρητική κουζίνα.

Ο χώρος είναι μικρός αλλά πολύ συμπαθητικός, με πολλά κρητικά αντικείμενα και ασπρόμαυρες φωτογραφίες στους τοίχους. Μου άρεσε ιδιαίτερα το καρό τραπεζομάντηλο με τη λευκή κόλλα και το λογότυπο του μαγαζιού από πάνω. Η ελληνική μουσική που παίζει είναι ευχάριστη και ταιριάζει απόλυτα στο κλίμα. Σόλο γεύμα πριν από θεατρική παράσταση, οπότε επέλεξα μοσχαρίσιο γιουβέτσι με παλαιωμένη γραβιέρα Κρήτης. Όλα τα πιάτα ετοιμάζονται με την παραγγελία, οπότε ίσως χρειαστεί να περιμένεις λίγο περισσότερο από ότι συνήθως μέχρι να έρθει το φαγητό στο τραπέζι.  Το γιουβέτσι ήταν πραγματικά πεντανόστιμο, με το κρέας να λιώνει στο στόμα. Δοκίμασα επίσης την κρεατόσουπα, πιάτο ημέρας, με αρνί, καρότο και πατάτα. ‘Ηταν απολαυστική, αλλά δεν είναι από τα πιάτα που θα με έκαναν να επιστρέψω. Το αρνί όμως ήταν εξαιρετικό. Το σέρβις είναι φιλικό και εξυπηρετικό. Στα συν και οι όμορφες, προσεγμένες τουαλέτες.

Argentina The Social Club, πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας 16, Νεάπολη

Είναι ένα μικρό, μακρόστενο μαγαζί, με 4-5 τραπέζια στο βάθος. Στον χώρο κυριαρχεί η ξύλινη, κλασική μπάρα, το καλύτερο σημείο για να απολαύσεις το ποτό σου με την παρέα σου. Είναι όμορφο μαγαζί, με στυλ. Από όσα διάβασα, φαίνεται πως ο κόσμος το έχει αγαπήσει ιδιαίτερα και είναι πολύ δημοφιλές και συνήθως γεμάτο. Ανοίγει και για καφέ τα πρωινά, ενώ μετά τις έξι, μετατρέπεται σε μπαρ. Εγώ το επισκέφθηκα λίγο πριν το μεσημέρι για καφεδάκι.