στα χωριά
Μεζεδοπωλείο Το Μονιάτικο του Χαμπή, Μονιάτης (Τ 99908454)
Τι ωραίο ταβερνάκι! Τι ωραία ενέργεια! Και όλα αυτά, χάρη στη χαρισματική και ιδιαίτερα επικοινωνιακή ιδιοκτήτρια του, τη Σάρα. Η Σάρα είναι από τις Φιλιππίνες, είναι παντρεμένη με Κύπριο και έχουν δύο παιδιά. Ο γιος και η κόρη βοηθούν επίσης στο μαγαζί και έχουν αναλάβει το σερβίρισμα. Είναι αξιαγάπητη και θα τη συμπαθήσεις από την πρώτη στιγμή, εξαιρετική μαγείρισσα, αλλά και ειλικρινής και τίμια με το φαγητό που ετοιμάζει. Το κρέας, για παράδειγμα, το προμηθεύεται από τον κρεοπώλη Ππάκλο. Η σαλάτα ήταν φρεσκότατη και πολύ νόστιμη. Φαινόταν ότι είχε φτιαχτεί με αγάπη και πολύ μεράκι. Οι δε πατάτες τηγανητές είναι μοναδικές, κομμένες σε στρογγυλές φέτες και τηγανισμένες με μαεστρία. Super εθιστικές! Δοκίμασα το αρνίσιο συκώτι, μαγειρεμένο στην κατσαρόλα με επιρροές από την κουζίνα των Φιλιππίνων, με soy sauce κλπ. Γευστικά σε απογειώνει. Πεντανόστιμο και πραγματικά μοναδικό. Πολύ νόστιμοι ήταν και οι κολοκυθοκεφτέδες, όπως επίσης το χοιρινό σουβλάκι, το λουκάνικο, ο παστουρμάς και οι σεφταλιές. Ακόμα και οι φλογέρες φέτας με λιαστή ντομάτα, ένα πιάτο που δεν είμαι ιδιαίτερα φαν, ήταν καλοφτιαγμένες και αρκετά νόστιμες.
Καιρό είχα να ενθουσιαστώ τόσο πολύ σε ταβέρνα στα ορεινά χωριά μας. Μπράβο, μπράβο!
Ο χώρος είναι απλός και υπερυψωμένος, αλλά την ίδια στιγμή κάπως μαγικός. Τα πολύχρωμα φωτάκια στην οροφή και η γραφή στα φιλιππινέζικα στον κάτω τοίχο της πρόσοψης, δημιουργούν ένα σκηνικό που σε κερδίζει. Η πρώτη εντύπωση, κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο, είναι ένα αυθόρμητο «Ουάου».
‘Εξτρα tip: Η Σάρα αναλαμβάνει να μαγειρέψει αυθεντικό φιλιππινέζικο φαγητό για γκρουπ άνω των 30 ατόμων. Δεν είναι σπουδαίο;
Εστιατόριο Μακρής, Μονιάτης (Τ 25421275)
Η στενόμακρη βεράντα στο πίσω μέρος είναι μοναδική. Μόνο μερικά τραπέζια, μακριά από την πολυκοσμία και τον θόρυβο, σε ένα πολύ ευχάριστο και ήσυχο σκηνικό. Στη δεύτερη μου επίσκεψη δοκίμασα επιτέλους τα περιβόητα μακαρόνια του φούρνου του Μακρή. Είναι πεντανόστιμα και η μερίδα extra large! Πήρα και για το σπίτι και τα έφαγα την επόμενη μέρα. Η σαλάτα είναι περιποιημένη, φρέσκια και γενναιόδωρη στο ελαιόλαδο. Το αρνίσιο συκώτι ήταν νόστιμο, όπως και τα κολοκυθάκια με αυγά. ‘Εφαγα καλά!
ΑΡΣΟΣ Restaurant Snack Cafe, ‘Αρσος (Τ99277277)
Η μικρή μπροστινή βεράντα του μαγαζιού μόλις που χωράει τέσσερα-πέντε ξύλινα τραπέζια. Υπάρχει, βέβαια και επιπρόσθετος χώρος μπροστά, με πλαστικές καρέκλες και τραπέζια.
Η κυρία Δήμητρα, η ιδιοκτήτρια, θα σε υποδεχθεί και μαζί με τη βοηθό της θα ετοιμάσει το φαγητό και θα σε σερβίρει. Οι κεφτέδες της είναι πολύ νόστιμοι, όπως και τα αρνίσια παϊδάκια. Η σαλάτα, αν και αξιοπρεπέστατη, θεωρώ ότι έχει περιθώρια βελτίωσης. Περιθώρια βελτίωσης έχει και ο εσωτερικός χώρος, όπου επικρατεί αρκετή ακαταστασία.
Το σταφύλι άλλως πως και όχι μόνο, από Ελενα Μαρκαντώνη (Τ 99559451)
Στο καφέ θα βρεις παραδοσιακά, αυθεντικά προϊόντα.
Η ιδιοκτήτρια έχει εργαστήρι παλουζέ και είχα την τύχη να δοκιμάσω ζεστό παλουζέ, μια και μόλις είχε φτιαχτεί. Και τα καλά νέα; Μπορείς να παραγγείλεις και να σου τον στείλει! Η ίδια κάνει παράδοση στη Λεμεσό, ενώ για τη Λευκωσία στέλνει με εταιρεία μεταφορών. Για να είμαι ειλικρινής, όταν δοκίμασα τον παλουζέ ζεστό, μου φάνηκε γενναιόδωρος στη ζάχαρη. ‘Οταν, όμως, έφτασα στη Λευκωσία και τον έφαγα σε θερμοκρασία δωματίου, ήταν εξαιρετικός. Αξίζει να παραγγείλεις με την πρώτη ευκαιρία.
Στροφή στη Γεύση, Μανδριά, Λεμεσός (Τ 25421221)
Είναι η ταβέρνα στο χωριό του μπαμπά μου και όπως έχω γράψει ξανά, το φαγητό είναι αρκετά καλό. Η μουσική έχει αισθητά χαμηλώσει τους τόνους της και η ηχητική του χώρου είναι καλύτερη. Είναι όμως, ακόμα θορυβώδης, αφού ο εξωτερικός χώρος είναι κλειστός και υπερβολικά μεγάλος – η χωρητικότητα φτάνει τα 500 άτομα.
Δεν έχω ξαναδεί τόσο σπιρτόζους, γρήγορους και εξαιρετικά αποτελεσματικούς σερβιτόρους. Λες και είναι μηχανές! Είναι τόσο γρήγοροι και κάπως νευρωτικοί στις κινήσεις τους, που σου προκαλούν άγχος. Και αυτό το συναίσθημα δεν το ένοιωσα μόνο εγώ, το έχω ακούσει και από άλλα άτομα. Δεν θέλω να δημιουργήσω πρόβλημα ή να είμαι αρνητική, γιατί τα παιδιά κάνουν εξαιρετική δουλειά και μπορούν να εξυπηρετήσουν μεγάλο αριθμό πελατών με άριστα αποτελέσματα. Θα μπορούσαν, όμως, να το κάνουν λίγο πιο χαλαρά. Είμαστε σε χωριό και οι ρυθμοί εδώ είναι σίγουρα πιο αργοί. Αυτό είναι και το μόνο σχόλιο που έχω να κάνω, γιατί όσον αφορά το φαγητό, δεν έχω αρνητικά σχόλια. Αυτή τη φορά, δοκίμασα κουπέπια, ανθούς γεμιστούς και κεφτέδες. Η σαλάτα είχε περιθώρια βελτίωσης, αφού ήταν τίγκα στο μαρούλι και η ντομάτα σχεδόν ανύπαρκτη, ενώ η τηγανητή πατάτα ήρθε στο τραπέζι αρκετά κρύα – είχε σίγουρα τηγανιστεί αρκετή ώρα πριν.
Υ.Γ. Εντύπωση μου έκανε που δεν υπήρχε ούτε ένας γάτος.
Mensa, Πάνω Παναγιά, Πάφος (Τ 99632737)
‘Ηταν στη λίστα μου εδώ και καιρό, αλλά μόλις πρόσφατα κατάφερα να το επισκεφθώ. Υπάρχουν τρεις επιλογές για να καθίσεις: στον εσωτερικό χώρο, στον σκεπαστό εξωτερικό και στον μικρό, ασκέπαστο εξωτερικό χώρο μπροστά. Και οι τρεις είναι ευρύχωροι και άνετοι.
Το μενού παρουσιάζει ενδιαφέρον, με ελκυστικές προτάσεις. Η φιλοσοφία του εστιατορίου στηρίζεται στην παράδοση και στα τοπικά, εποχιακά προϊόντα του τόπου μας, ιδιαίτερα από μικρούς παραγωγούς, αλλά με μια μοντέρνα προσέγγιση στις παρασκευές, η οποία με προβλημάτισε σε κάποια από τα πιάτα που δοκίμασα. Η λογική είναι να μοιράζεσαι τα πιάτα με την παρέα σου. Μεγάλη παρέα … η φαμίλια μου, παραγγείλαμε διάφορα, αν και εστιάσαμε περισσότερο στα ορεκτικά. Δοκίμασα δύο είδη σαλάτας, η μία με χαλίτζι Φύτης, ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, πούδρα ελιάς και παγωμένο γκασπάτσιο και η άλλη με φύλλα σαλάτας, φρέσκια αναρή, ψητά ροδάκινα, φακές μπελούκα και ντρέσινγκ μαρμελάδας. Από τα ορεκτικά, δοκιμάσαμε τις πράσινες και μαύρες ελιές με ελαιόλαδο, μπούκοβο, σκόρδο, βαλσαμικό ξύδι και βότανα, καθώς και τη μους μελιτζάνας με ρόδι και σουμάκι. Συνεχίσαμε με την αποδομημένη σπανακόπιτα με κατιμέρι (τη φτιάχνει μια κυρία από το χωριό), το κριθαρότο μανιταριών με πούδρα τρούφας και τους γίγαντες πλακί με σπανάκι και χαλίτζι Φύτης. Στο τέλος, ήρθαν τα παϊδάκια γάλακτος και η μοσχαρίσια μπριζόλα γάλακτος (450 γρ). Από τα πιάτα ημέρας, επιλέξαμε το mac n cheese με χαμόν. Αυτά που ξεχώρισαν ήταν τα κρέατα. Σωστά ψημένα, ζουμερά και πολύ, πολύ νόστιμα. Επίσης η σαλάτα με χαλίτζι ικανοποίησε, αν και αισθητικά έχω τους ενδοιασμούς μου. Η αποδομημένη σπανακόπιτα δεν με ενθουσίασε, περίμενα κάτι περισσότερο. Το κριθαρότο και το mac n cheese με άφησαν αδιάφορη, ενώ η μους μελιτζάνας υστερούσε σε ένταση και γεύση. Αντίθετα, βρήκα τους γίγαντες πλακί πολύ νόστιμους. Γλυκό δεν φάγαμε.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κάρτα κρασιών, ιδιαίτερα όσον αφορά τα λευκά, με προτάσεις από διάφορα χωριά της επαρχίας Πάφου, αλλά και μερικές επιλογές από την Ελλάδα, τη Γαλλία και μία μόνο από την Καλιφόρνια.
Ο κύριος Αγαπίου, ο ιδιοκτήτης, είναι ένας ευγενέστατος κύριος, πρόθυμος να σε εξυπηρετήσει και να σε φροντίσει, όπως και το υπόλοιπο προσωπικό.
Κουκά Ταβέρνα, Κουκά, Λεμεσός (Τ 99656929)
Τα κατάφερα επιτέλους να την επισκεφθώ. Την προηγούμενη φορά που προσπάθησα να φάω εδώ, δεν στάθηκε δυνατό να τη βρω ανοιχτή. Πήγα Τρίτη και παρόλο που συνήθως είναι κλειστή, εκείνη την ημέρα ήταν κατ’εξαίρεση ανοιχτή, λόγω των γενεθλίων μιας παρέας. ‘Ετσι είχα κι εγώ την ευκαιρία να δοκιμάσω το φαγητό της. Η κυρία Αυγή μας υποδέχθηκε εγκάρδια και μας ενημέρωσε για τα πιάτα της ημέρας. Δοκίμασα τηγανητούς κεφτέδες, κολοκυθάκια με αυγά, τηγανητές πατάτες, κοτόπουλο, σαλάτα και φρυγανισμένο ψωμί. Το φαγητό ήταν αξιοπρεπέστατο, χωρίς όμως να αφήνει ιδιαίτερες εντυπώσεις. Τα περισσότερα πιάτα υστερούσαν σε αλάτι. Καταλαβαίνω την περιορισμένη χρήση του, καθώς αρκετός κόσμος προτιμά φαγητό με λίγο ή καθόλου αλάτι, ωστόσο πιστεύω πως μια μικρή ποσότητα είναι απαραίτητη για τη νοστιμιά των πιάτων.
Στα πλην, τα πάρα πολλά γατιά να περιφέρονταν γύρω από τα τραπέζια. Παρόλο που η ιδιοκτήτρια είχε φροντίσει να υπάρχουν πλαστικά μπουκαλάκια με νερό και ξίδι, για να τα απομακρύνουν, εκείνα συνέχιζαν να κυκλοφορούν ανενόχλητα.
Sequoia Ταβέρνα, Πέρα Πεδί, Λεμεσός (Τ 25470650)
Γενναιόδωρη μερίδα κουπέπια, αρνίσια παϊδάκια και κατσικάκι με πατάτες αποτέλεσαν το γεύμα μας εκείνο το ζεστό μεσημέρι της Τετάρτης. Το κατσικάκι, ωστόσο, δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι είχε μαγειρευτεί την ίδια ημέρα. Συνοδευτικά, μια σαλάτα και πρόβειο γιαούρτι. Το σέρβις ήταν φιλικό και ιδιαίτερα περιποιητικό, με τον ιδιοκτήτη να φροντίζει να μας ετοιμάσει το πιο σκιερό τραπέζι. Συνολικά, δεν ξετρελάθηκα με το φαγητό, χωρίς όμως να μπορώ να πω ότι ήταν κακό. Ένα τίμιο γεύμα, χωρίς όμως κάποιο πιάτο να ξεχωρίζει.
Αγία Μαύρη εστιατόριο, Κοιλάνι, Λεμεσός (Τ 99555375)
Σταματήσαμε για έναν καφέ, αλλά τελικά δοκιμάσαμε και ζεστή κούπα, καθώς και χειροποίητο, νόστιμο ρυζόγαλο, αν και το ρύζι κρατούσε λίγο. Η κυρία Ιουλία, παρόλο που κατοικεί στον Ύψωνα, βρίσκεται καθημερινά στην κουζίνα, ετοιμάζοντας το φαγητό με μεράκι. Μην παραλείψεις να αγοράσεις Κοιλανιώτικα Γλυτζιστά, το παραδοσιακό γλυκό του χωριού, καθώς και αρκατένα γνήσια του Κοιλανίου «Μαϊκ». Αξίζει επίσης μια επίσκεψη στο εκκλησάκι της Αγίας Μαύρης, το οποίο χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Είναι κτισμένο στη σκιά ενός θεόρατου πλάτανου, που έχει κηρυχθεί προστατευόμενο δέντρο, και στη ρίζα ενός κάθετου βράχου. Στο εσωτερικό του υπάρχει το αγίασμα της Αγίας Μαύρης, μια πηγή με γάργαρο νερό, η οποία καταλήγει στο εξωτερικό του ναού.
Comments