mostly food, wine and nice people
Thalassa Table, 2 Οκτωβρίου 2026, παραλία Μαζωτός
Elleni Katalanos x Casapez Studio
Meeting where the land meets the sea.
«It is time to gather, 40 seats across one long table, shared plates, wine and a stunning landscape by the water», έγραφε η ανάρτηση στο Instagram που τράβηξε την προσοχή μου και με έκανε να κάνω αμέσως κράτηση για τις 2 Οκτωβρίου. Οι οδηγίες ήταν συγκεκριμένες. Όταν φτάσεις, στάθμευσε το αυτοκίνητο σου στο χωράφι και ψάξε για την πορτοκαλί κινητή τουαλέτα. Προσπέρασε την και ακολούθησε το «μονοπάτι» προς τη θάλασσα και το μεγάλο, στενόμακρο, ολόλευκο τραπέζι. Το ποτό καλωσορίσματος θα σερβιριζόταν μεταξύ 18.00 και 19.00, θα ακολουθούσε μια καλλιτεχνική εκδήλωση, μια απαγγελία ποίησης - spoken word performance -, και στη συνέχεια το δείπνο.
Ο ενδυματολογικός κώδικας ήταν ουδέτεροι και γήινοι τόνοι, ώστε να ταιριάζουν με το τοπίο γύρω μας. Ένα τοπίο μαγευτικό, «an invitation to slow down», όπως λέχθηκε, μαζί με 40 άλλα άγνωστα άτομα. Το φαγητό ήταν εμπνευσμένο από την Ελλάδα, με έμφαση στην εποχιακή πρώτη ύλη. Η αισθητική των φαγητών, σερβιρισμένων στα όμορφα κεραμικά πιάτα της @circle.f.ceramic, ήταν μοναδική. Η συγκλονιστική εγκατάσταση λουλουδιών ήταν από το @shareflowers.co, ενώ το μπλε πανί που ανέμιζε, εμπνευσμένο από τη θάλασσα, ήταν δημιουργία της καλλιτέχνιδας @svkh.art. Το κρασί που σερβιρίστηκε ήταν από το οινοποιείο Βουνί Παναγιάς, Alina Ξυνιστέρι και Rebirth Μαύρο. Προσπερνώ το γεγονός ότι η ομάδα δεν ήταν έτοιμη όταν φτάσαμε. Ο καιρός ήταν παράξενος και ο αέρας πολύ δυνατός. Ασήμαντες λεπτομέρειες, όμως, γιατί αμέσως με συνεπήρε το τοπίο, η γνωριμία με νέα άτομα και η αναμονή για τις νόστιμες δημιουργίες της σεφ Elleni Katalanos.
Ξεκινήσαμε με ένα κοκτέιλ, το οποίο βρήκα αρκετά γλυκό, αλλά εστιάζω στην όμορφη εικόνα του πάνω στο τραπέζι, με φόντο τη θάλασσα. Για αρχή, μπουκιές με λιαστή ντομάτα τοποθετημένες στο λευκό τραπεζομάντηλο σε σχήμα σαλιγκαριού και στο διπλανό τραπέζι, ένα εντυπωσιακό «moving oil installation», μια στρογγυλή επιφάνεια-καθρέφτης με ελαιόλαδο και ελιές, με κυπριακά κουλούρια γύρω. Το μενού περιλάμβανε τζατζίκι, χούμους, τυροκαυτερή, ελληνική σαλάτα, σαλάτα ντάκος, σαλάτα με ρόδι και φιστίκι αιγίνης, μελιτζάνες με ντομάτα, dolma pie, καμένα πράσα με φουντούκι, πιπεριά Φλωρίνης γεμιστή με labneh και καρύδι και φανταστικά φασόλια γίγαντες με πράσινη σάλτσα. Για γλυκό, μαρέγκα σε σχήμα κοχυλιού με λεμόνι και sorbet ελαιόλαδου. Ένα υπέροχο, χορτοφαγικό γεύμα, δίπλα στη θάλασσα, σε ένα μαγευτικό τοπίο, με αγνώστους που γνωρίζεις κατά τη διάρκεια του δείπνου και η εμπειρία αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Μπράβο στη σεφ για τα υπέροχα πιάτα της και συγχαρητήρια στη Δέσποινα, τη δημιουργό του @casapez.studio (Casa-Pez-House of Fish), για την όμορφη διοργάνωση. Αν έπρεπε να σχολιάσω κάτι, είναι το γεγονός ότι όλα τα πιάτα ήρθαν την ίδια ώρα στο τραπέζι. Το αποτέλεσμα ήταν να μην προλαβαίνεις να σερβιριστείς με την ησυχία σου και να υπάρχει μια μικρή … αγωνία να καταφέρεις να δοκιμάσεις όλα τα πιάτα. Μια εμπειρία που θα θυμάμαι για την ατμόσφαιρα, το τοπίο, τις υπέροχες γεύσεις και την ιδέα του να μοιράζεσαι ένα τραπέζι με 40 αγνώστους.
Ραβάνια Μαγειρείον Γαλακτοζαχαροπλαστείον, Πλατεία Ηρώων, Λεμεσός (Τ 97470111)
Ακόμα ένα εστιατόριο από τους σεφ Αλκιβιάδη Τσοκακτσίδη, με μικρασιατικές ρίζες και καταγωγή από το χωριό Μακρυπλάγι Δράμας, γνωστό και ως Ραβάνια και Γιάννη Ζαχαρόπουλου, με καταγωγή από το Καρπενήσι. Ένα τελείως διαφορετικό concept, ένα μοντέρνο μαγειρείο με νόστιμα ελληνικά πιάτα, αλλά και γλυκά με βάση το φρέσκο γάλα, σαν κι αυτά που απολάμβανε ο κόσμος στην Ελλάδα πριν από πολλά χρόνια. Ένα νέο εστιατόριο που τιμά την ελληνική και κυπριακή παράδοση, σε ένα υπέροχο σημείο της πόλης, με ένα λαχταριστό μενού βασισμένο στις αναμνήσεις των παιδικών τους χρόνων και στις συνταγές των γιαγιάδων τους. Μια αναφορά στις ρίζες τους και στις παραδοσιακές γεύσεις των παιδικών τους χρόνων. Με έμφαση στην πρώτη ύλη και στους Κύπριους παραγωγούς, προτείνουν παραδοσιακά, πεντανόστιμα πιάτα. Ο χώρος παρουσιάζει ενδιαφέρον. Κυριαρχεί το λευκό και το μπεζ, ενώ ξεχωρίζουν τα εκκλησιαστικά κεριά, που σιγοκαίνε γύρω από την κολόνα στον εσωτερικό χώρο. Το μενού χωρίζεται σε ορεκτικά, χόρτα, μαγειρευτά, σχάρας και γαλακτοζαχαροπλαστείο. ‘Ολες οι επιλογές φαντάζουν λαχταριστές και δυσκολεύεσαι να διαλέξεις. Δοκίμασα προζυμένιο ψωμί, πισία γεμιστή με φέτα, κολοκυθάκια τηγανητά, πολύ νόστιμα, αν και υστερούσαν λίγο στο αλάτι, εξαιρετικά χόρτα εποχής με λαδολέμονο, φύλλα γλυκοπατάτας (επιτέλους βραστά χόρτα στο μενού!), ιμάμ μπαϊλντί, χυλόπιτες με κατσίκι και κοντοσούβλι κοτόπουλο. Λάτρεψα τις χυλόπιτες. Καταπληκτικό πιάτο! Το ιμάμ μπαϊλντί επίσης. Μου αρέσανε όλα και τα έφαγα με μεγάλη ευχαρίστηση. Στο μενού της σχάρας θα βρεις επίσης παϊδάκια προβατίνας και αρνίσια. Γιαμ Γιαμ!
Στα συν και τα υπέροχα κλασσικά, σπιτικά γλυκά του, γαλακτομπούρεκο, μπακλαβάς, εκμέκ κανταϊφι, κουρκουμπίνια, ωτία, ρυζόγαλο, παγωτό καϊμάκι και υποβρύχιο μαστίχα. Δεν θυμάμαι να έχω ποτέ δοκιμάσει τα ποντιακά ωτία – ακόμα ένας λόγος να επιστρέψω. Ενθουσιάστηκα με το μενού των γλυκών, ήθελα να τα φάω όλα. Περιορίστηκα στο να δοκιμάσω το γαλακτομπούρεκο, γλυκό τόσο όσο πρέπει, και το εκμέκ κανταϊφι, με υπέροχη βάση και ακόμα πιο υπέροχη κρέμα γάλακτος στην επικάλυψη. Υπέροχα και τα δύο.
Παρέλειψα να ρίξω μια ματιά στη κάρτα κρασιών, αφού επέλεξα να πιω κρασί στο ποτήρι. Μια επιλογή υπάρχει μόνο, ένα γαλλικό κρασί, μου αρέσει η μία μόνο επιλογή, το οποίο ήταν πολύ καλό.Το σέρβις ήταν αρκετά καλό, αν και όταν γέμισε το μαγαζί, μέσα και έξω, θεωρώ ότι δεν ήταν επαρκές για όλα τα τραπέζια.
Τους συγχαίρω γιατί έχουν δημιουργήσει ακόμα ένα πετυχημένο μαγαζί, με αρκετά λογικές τιμές και ένα εντελώς διαφορετικό concept από τα άλλα δύο, Embers και Κιέζα. Ανυπομονώ να δω αν θα υπάρξει και τέταρτο … Πήγαινε και θα το αγαπήσεις. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Comments