που έφαγα αυτή τη φορά ...

Ταβέρνα ΜΑΜΑΛΟΥ, Λευκωσία (Τ 94460500)

Την επισκέφθηκα για δεύτερη φορά και το φαγητό με ικανοποίησε απόλυτα. Είχα βάλει εδώ και καιρό στο μάτι τη μοναστηριακή ταχινόσουπα και ενθουσιάστηκα όταν την εντόπισα στο μενού. Οι ρεβυθοκεφτέδες ήταν νόστιμοι, όπως και το λουκάνικο μαύρου χοίρου και η ικαριώτικη χοιρινή τηγανιά με ρύζι και ξύσμα πορτοκαλιού. ‘Ολα τα πιάτα είχαν ωραία παρουσίαση και γεύση. Το σέρβις είναι περιποιητικό και γελαστό, ενώ στα συν και η υπέροχη ελληνική μουσική. Ο λογαριασμός για δύο άτομα ανήλθε στα 86 ευρώ, με τρία ποτήρια κρασί. Τελικά, είναι ένα μαγαζί όπου θα φας κάτι διαφορετικό και θα φύγεις ευχαριστημένος.

Ρους, Λευκωσία (Τ 22760720)

Πρώτη φορά στον καινούργιο του χώρο. Δοκίμασα τόνο κρούντο με σάλτσα αμυγδάλου, αβοκάντο, λάδι τσίλι και λάδι από φύλλα συκής, σεβίτσε λαβράκι με μαριναρισμένο πράσινο μήλο και σορμπέ κόλιανδρου, σαλάτα με παντζάρι και σπανάκι, ντοματοσαλάτα με τραγανές πατάτες, δυόσμο και ζελέ μαύρου τσαγιού, κουνουπίδι ποπ κορν, τραχανότο με λευκές γαρίδες, τάκο σιεφταλιάς (αρνί και χοιρινό), μοσχαρίσια μάγουλα με αφρό κολοκάσι και Uruguay Black Angus rib eye με σάλτσα μανιταριών.

Τελευταία φορά που είχα φάει το degustation του Ρους, το καλοκαίρι, είχα φύγει ευχαριστημένη. Στον νέο χώρο, όμως, φαίνεται πως έχει αλλάξει και η φιλοσοφία του μενού. Τα πιάτα είναι πιο απλοποιημένα, έχουν απομακρυνθεί από τις πιο γκουρμέ παρασκευές και τις πιο ιδιαίτερες  προτάσεις, παραμένοντας ωστόσο βασισμένα στην κυπριακή πρώτη ύλη.

Από τα δύο πιάτα με στέικ, το ένα ήταν καλό, το άλλο όχι.  Ξεχώρισα τα μοσχαρίσια μάγουλα και το τάκος σεφταλιάς, αν και το δεύτερο πιάτο μου άφησε μια επίγευση που δεν με ευχαρίστησε.

‘Εφυγα χορτάτη, αλλά όχι με την αίσθηση ότι θέλω να επιστρέψω

Καντινάκι, Πινδάρου 26Α, Λευκωσία

Πήγα επιτέλους στο Καντινάκι και το λάτρεψα. Τα σάντουιτς με χειροποίητη φοκάτσια που φτιάχνονται στο μαγαζί είναι πεντανόστιμα. Το κέικ αμυγδάλου επίσης πολύ νόστιμο. Να μην δοκίμαζα κι ένα breakfast bowl; Επέλεξα το poached pear and tonka parfait με την γκρανόλα του μαγαζιού. Εξαιρετικό! Να φανταστείς καφέ δεν ήπια στο τέλος, με απορρόφησε εντελώς το φαγητό. Ο χώρος είναι μικρός αλλά ζεστός, με άπλετο φως. Μου άρεσαν πολύ οι καρέκλες και απόλαυσα την υπέροχη μουσική. Θα το κάνω οπωσδήποτε στέκι μου.

Τα Σάββατα διοργανώνονται morning sessions, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 5 μμ, με ζωντανή μουσική από τις 11. Σερβίρεται επίσης κρασί στο ποτήρι. Να πας, θα το αγαπήσεις!

@_christina.christofi_ , σεφ

Την παρακολουθώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μου αρέσει. Αν και δεν με κέρδισε από την αρχή, ούτε καν την παρακολούθησα στο Master Chef, υπάρχει κάτι που με κάνει να θέλω να την παρατηρώ. Είναι βέρα Κυπραία, ακομπλεξάριστη, αληθινή, προσγειωμένη, εργατική και πολύ δραστήρια. Μου αρέσει ιδιαίτερα που δεν απαρνιέται την κυπριακή διάλεκτο και τη χρησιμοποιεί με άνεση χωρίς να κομπλάρει. Θεωρώ ότι είναι πετυχημένη σε αυτό που κάνει και φαίνεται πόσο πολύ το αγαπά.

Οι συνταγές της έχουν μια φρέσκα προσέγγιση, μαγειρεύει με υλικά του τόπου μας, χρησιμοποιεί νέες ιδέες και διαφορετικές εκτελέσεις. Πρόσφατα μαγείρεψε κολοκάσι στο τηγάνι και τρελάθηκα! Το έτριψε στον τρίφτη, το στράγγισε, το τηγάνισε και το σέρβιρε με δύο αυγά τηγανιτά με ρευστό κρόκο. Ειλικρινά με εντυπωσίασε.

‘Εχω ήδη φάει στο Mazema Project, που είχε άνοιξε με τον Angel Sachpazis στη Λεμεσό, και έχω να πω τα καλύτερα.

Υπάρχει ένα νέο κύμα νεαρών γυναικών σεφ που ξεχωρίζουν και το επικροτώ. Η Χριστίνα Χριστοφή, η Χλόη Σταύρου, η Ελλένη Καταλάνος και η Χριστίνα Σωτηρίου, η οποία εργάζεται στο Λονδίνο με τον υπέροχο Yotam Ottolenghi, είναι σεφ που αξίζει σίγουρα να τις ψάξεις. ‘Εχω ήδη γραφτεί και παρακολουθώ και μια σειρά online μαθημάτων μαγειρικής με τη Χριστίνα Σωτηρίου. Την λατρεύω!

The viral Japanese cheesecake

Το τιραμισού είναι από τα αγαπημένα μου γλυκά. Και όταν το διαδίκτυο γέμισε με εκτελέσεις του ιαπωνέζικου τσιζκέικ, παρακολούθησα ουκ ολίγες. Ξεχώρισα όμως δύο και τις παραθέτω πιο κάτω.

Η πρώτη είναι της @samanthainperson, συγγραφέα. Αναμειγνύει γιαούρτι με μαύρο καφέ και maple syrup και στη συνέχεια στήνει σε γυάλινο βαζάκι στρώσεις από το μείγμα γιαουρτιού, μπισκότα biscoff και σκόνη κακάο. Στο τέλος περιχύνει έξτρα καφέ και προσθέτει μια πρέζα αλάτι πάνω στα σπασμένα μπισκότα. Το σφραγίζει και το αφήνει στο ψυγείο για αρκετές ώρες. ‘Ετοιμο για απόλαυση.

Το δεύτερο που μου τράβηξε το ενδιαφέρον είναι η εκδοχή της @turkuazkitchen, συγγραφέα βιβλίου μαγειρικής και recipe developer. Και αυτή εμπνευσμένη από το τιραμισού, αναμειγνύει 1 ½ φλιτζάνι στραγγισμένο γιαούρτι με ½ φλιτζάνι τυρί μασκαρπόνε, 4 κ.σ. maple syrup, 2 κ.σ. καφέ και ½ κ.γ. βανίλια. Μουλιάζει τα μπισκότα (φτιάχνει τα δικά της) σε ζεστό καφέ και τα βυθίζει κάθετα μέσα στο μπολ με το μείγμα γιαουρτιού. Πασπαλίζει με σκόνη κακάο και το αφήνει στο ψυγείο για τουλάχιστον έξι ώρες. Φτιάξε το κι εσύ! Είναι απολαυστικό.

Υ.Γ. Χρησιμοποίησε full fat γιαούρτι για καλύτερο αποτέλεσμα.

Aegean Airlines

Μούτρωσα με το σάντουιτς που προσφέρει στο αεροπλάνο η Aegean. Γευστικά δεν είναι κακό, αλλά είναι πολύ παγωμένο - σερβίρεται απευθείας από το ψυγείο; Δεν θα ήταν καλύτερο αν σερβιριζόταν σε θερμοκρασία δωματίου;