Τυνησία

Η Τύνιδα, η πρωτεύουσα της Τυνησίας, είναι μια πόλη όπου ο χρόνος κυλά αργά. Οι καθυστερήσεις και η αργοπορία αποτελούν μέρος του τρόπου ζωής. Αν και χαοτική, διαθέτει απρόσμενους χώρους τέχνης, κάτι που με εξέπληξε ευχάριστα.

Είναι μια πόλη που δεν σε κερδίζει με την πρώτη. Σου δημιουργεί περίεργα συναισθήματα. Είναι γεμάτη ζωή, πολυκοσμία, θορυβώδης, φωνές και μυρωδιές από μπαχαρικά, κύμινο και χαρίσα. Μια πόλη με πολλά πρόσωπα και με ομορφιές που ξεπροβάλλουν μέσα από τη σκόνη και την ατέλεια.

Οι Τυνήσιοι είναι ευγενικοί και ζεστοί άνθρωποι. Χαλαροί και φιλόξενοι, σε καλωσορίζουν και σε βοηθούν. Είναι περίεργοι να μάθουν από πού είσαι και γιατί ταξιδεύεις. Μιλούν γαλλικά, συχνά και αγγλικά, και δεν σε κάνουν να νοιώθεις «ξένος». Σίγουρα θα τους συμπαθήσεις!

Η πτήση από Κύπρο προς Τύνιδα πραγματοποιείται μέσω Αθήνας και διαρκεί 1 ώρα και 45 λεπτά. Αν ταξιδεύεις με κυπριακό διαβατήριο, να έχεις υπόψη ότι απαιτείται βίζα. Η πληρωμή γίνεται συνήθως επί τόπου στο αεροδρόμιο κατά την άφιξη, αλλά για την αίτηση άδειας παραμονής  χρειάζεται να διεκπεραιωθεί η διαδικασία μέσω της πρεσβείας της Τυνησίας στη Ρώμη. Προγραμμάτισε το έγκαιρα, καθώς μπορεί να καθυστερήσει. Αν έχεις ελληνικό διαβατήριο, τότε δεν απαιτείται βίζα.

Κάνε συνάλλαγμα στο αεροδρόμιο (10 τυνησιακά δηνάρια  = 2.9 ευρώ). Είναι ακριβότερη η ισοτιμία, αλλά θα χρειαστείς μετρητά για το ταξί και την άδεια παραμονής.  Αν έχεις κάρτα revolut, χρησιμοποίησε την και πάρε μετρητά στο τοπικό συνάλλαγμα της χώρας από ΑΤΜ μηχανή. Κατά την αναχώρηση από τη χώρα, στο αεροδρόμιο δεν δέχονται πληρωμές σε τοπικό νόμισμα. Θα χρειαστείς ευρώ ή πιστωτική κάρτα.

Πάρε κίτρινο ταξί από το αεροδρόμιο για το κέντρο της πόλης, αλλά να ξέρεις ότι συνήθως σε χρεώνουν με σταθερή τιμή χωρίς ταξίμετρο. Εμείς πληρώσαμε 80 δηνάρια, ενώ η μεταφορά του guesthouse/ξενοδοχείου κόστιζε 60 δηνάρια. Η διαδρομή διαρκεί  περίπου 25 λεπτά.

Η κατανάλωση αλκοόλ είναι περιορισμένη και δεν προσφέρεται παντού.

Σεργιάνισε στη Medina της Τύνιδας (μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO) και χάσου στα δρομάκια της. ‘Ενας πυκνός λαβύρινθος από στενά σοκάκια, όπου η ζωή ξεχειλίζει μέσα από μυρωδιές, θορύβους και χρώματα. Πάγκοι με μπαχαρικά, υφάσματα, κεραμικά, δερμάτινα είδη και χειροποίητα κοσμήματα δημιουργούν μια έντονη, αυθεντική εικόνα. Στην καρδιά της βρίσκονται και δύο εμβληματικά τζαμιά, το ιστορικό Zitouna Mosque και το Kasbah Mosque, στην περιοχή του παλιού φρουρίου της πόλης.

Αξίζει μια επίσκεψη στην αγορά της πόλης Marche Centrale, με τους ντόπιους να διαπραγματεύονται και τους επισκέπτες να ανακαλύπτουν μικρούς θησαυρούς. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά προσοχή στις ώρες αιχμής. Να προσέχεις τα προσωπικά σου αντικείμενα, και ιδιαίτερα το κινητό σου. Αν και δεν ένιωσα απειλή ή φόβο, μου επεσήμαναν στον δρόμο να αποφεύγω να το κρατώ στο χέρι.

Για τέχνη στη La Boite Gallery (έκθεση με εγκατάσταση βίντεο) και στη 32Bis Gallery – τρεις όροφοι με έργα από την έκθεση «Tetanos, the iron disease» της Aicha Snoussi. Η Central Galerie d’art ήταν κλειστή, καθώς δεν υπήρχε καμία έκθεση τέχνης τη δεδομένη περίοδο.

Τα αρχαία ερείπια της Καρχηδόνας (Carthage) βρίσκονται σε απόσταση μισής ώρας με το αυτοκίνητο. Αξίζει μια περιήγηση στο Μουσείο της Καρχηδόνας (Carthage Museum – ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης), στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Λουδοβίκου της Καρχηδόνας (Cathedrale Saint Louis of Carthage), στη Συνοικία των Ρωμαϊκών Επαύλεων (Roman Villas District), στο Πάρκο των Αντωνίνιων Λουτρών (Antonine Baths) – όπου προτείνεται οργανωμένη ξενάγηση με κόστος περίπου 10 δηνάρια ανά άτομο, καθώς και στα Πουνικά Λιμάνια (Ports Puniques) - περπάτησε το αρχαίο λιμάνι της Καρχηδόνας της περιόδου της Φοινικικής αυτοκρατορίας, που σήμερα είναι λωρίδες νερού σε ένα πολύ ήσυχο και όμορφο προάστιο.

Για μεσημεριανό, τηγανητά ψάρια ή ψητά ψάρια με tastina (σάλτσα ψητής πιπεριάς) στο εστιατόριο Neptune.

Για ποτό, δοκίμασε τη βεράντα του ξενοδοχείου Sidi Dhrif, αν και προσωπικά δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα.

Εξερεύνησε το Sidi Bou Said, τη γραφική συνοικία όπου κυριαρχούν το μπλε και το άσπρο. Είναι ιδιαίτερα τουριστικό, αλλά παραμένει πανέμορφο, γεμάτο με μικρά craft shops και αυθεντική ατμόσφαιρα. Δύο μαγαζιά που ξεχωρίζουν, είναι το Renaissance και το Luna. Απόφυγε στάση στο Le Café Delice. Αν και η θέα είναι εντυπωσιακή, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σε χρεώσουν περισσότερο από όσο πρέπει.

Το Bardo Μuseum, με είσοδο 13 δηνάρια/άτομο, διαθέτει δύο ορόφους με εντυπωσιακά ρωμαϊκά ψηφιδωτά. Κλειστό κάθε Δευτέρα.

Η La Marsa αποκαλύπτει έναν πιο χαλαρό, σύγχρονο ρυθμό ζωής. Περπάτησε κατά μήκος της παραλίας, ξεκινώντας από το Kobbet Lahwe,  ένα εγκαταλελειμμένο παλάτι της εποχής των μπέηδων χτισμένο δίπλα στη θάλασσα και κατευθύνσου βόρεια προς το Gammarth. Για ποτό αξίζει μια στάση στην ταράτσα του ξενοδοχείου Dar La Marsal. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το Supersouk, με μοντέρνες χειροτεχνίες και Τυνήσιους σχεδιαστές μόδας καθώς και το το Tinja της Yasmine Sfar, για ξεχωριστά αντικείμενα. Για τέχνη στο B7L9 Art Center που φιλοξενεί ένα διεθνές πρόγραμμα και δράσεις με καλλιτέχνες και παιδιά από τη γειτονιά. Μας ξενάγησαν στο χώρο τους.

Απαραίτητη στάση στο Ben Yaghlane (τύπου αναβαθμισμένου ντελικατέσσεν σε διάφορα σημεία στην πόλη) για μπαχαρικά, harissa και bsissa είτε σε σκόνη είτε σε αλοιφή.

Αγόρασε τα πολύ ιδιαίτερα κεραμικά της χώρας. Ξεχωρίζουν αυτά από την περιοχή Sejnane, όπου γυναίκες, εμπνευσμένες από τη φύση, τα κατασκευάζουν με μια τεχνική που έχει ανακηρυχθεί πολιτιστική κληρονομιά της Unesco. Τα βρίσκεις σε ένα μαγαζάκι στην αγορά La Marsa, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να το εντοπίσω. Μην παραλείψεις να δοκιμάσεις fricasse, το κλασικό τυνησιακό street food. Τηγανητό ψωμάκι γεμιστό με τόνο, harissa, αυγά και ελιές στην εξωφρενική τιμή των 1.2 δηνάρια/τεμάχιο – ούτε καν ένα ευρώ. Αν και μου πρότειναν το παλιό καφενείο Saf Saf, εμείς προτιμήσαμε καντίνα ακριβώς δίπλα, καθώς ο χώρος ήταν παραμελημένος. 

Ενοικίασε αυτοκίνητο με οδηγό και ταξίδεψε στην Kairouan, την τέταρτη πιο ιερή πόλη του Ισλάμ. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 2 ½ ώρες. Περπάτησε στη Medina, αν και το πιο όμορφο κομμάτι βρίσκεται γύρω από το Grand Mosque. Το αξιοθέατο Aghlabid Bousins (ιστορικές δεξαμενές νερού) ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης. Μην φύγεις χωρίς να φας makroudh, το σιμιγδαλένιο γλυκό με πάστα φοινίκι, την πιο χαρακτηριστική λιχουδιά της περιοχής - πήρα και μαζί μου.

Το Hammamet είναι ένας συνδυασμός από παραθαλάσσια χαλάρωση σε υπέροχες παραλίες, ξενοδοχεία και ιστορία. Τα απογεύματα οι ντόπιοι γεμίζουν τα μικρά τοιχάκια μπροστά στη θάλασσα, κάθονται, μιλούν, γελούν  – μια υπέροχη εικόνα καθημερινότητας. Αξίζει να κάνεις στάση για φαγητό στο Le Barberousse για εξαιρετικό κουσκούς και brik. Περπάτησε στην παραλία και στη μαρίνα και επισκέψου το κάστρο.

Διανυκτέρευση στο Nabeul, που βρίσκεται στην Cap Bon, στη βορειοανατολική Τυνησία, προς τη Μεσόγειο. Η χερσόνησος είναι γνωστή για τις παραλίες, τα ξενοδοχεία, τα κεραμικά, την παραγωγή κρασιού και τα εσπεριδοειδή. Μείνε στο Dar El Gaied, ένα παραδοσιακό αρχοντικό, κάπως αφημένο, αλλά με αυθεντική ατμόσφαιρα. Προσοχή όμως, τείνουν να χρεώνουν υπερβολικά.

Η Nabeul θεωρείται η γενέτειρα της harissa (σάλτσα με καυτερή πιπεριά, σκόρδο, αλάτι, κόλιανδρο, κύμινο και caraway) και του floral water/orange blossom.

Σημείωσε ότι υπάρχουν 66 καταγεγραμμένες ποικιλίες τσίλι στην Τυνησία – ο παράδεισος των spicy lovers!

Περπάτησε τη Rue des Nattiers στην περιοχή R’Batto και παρατήρησε τεχνίτες σε δράση. Εγώ αγόρασα ένα καλάθι από καλάμι αξίας 22 δηνάρια (περίπου 6 ευρώ). Εξερεύνησε και χάζεψε τη πολύβουη αγορά - πιες τσάι σε τοπικό καφενείο. Περπάτησε στον παραλιακό. Πολλοί κάθονται απλώς μπροστά στη θάλασσα για χαλάρωση. Να φας Ftira για πρωϊνό (τηγανητό ψωμί) καθώς και bsis and mlawi (παραδοσιακά flatbreads).Τοπική κουζίνα για μεσημεριανό στο αγαπημένο των ντόπιων DAR MRAD – να φας ojja (shakshuka) και merguez (είδος λουκάνικου) μεταξύ άλλων. Αντίθετα, απογοητευτικό ήταν το βραδινό στο άδειο Bon Kif  για ψάρι, παρά την τιμή των 15 ευρώ το άτομο.  

Επισκέψου το οινοποιείο Domaine Neferis για περιήγηση σε αμπελώνες, αποστακτήρια και κελάρια, όπου πραγματοποιούνται γευσιγνωσίες κρασιών, αν και δύσκολα οργανώνεται για μικρά γκρουπ. Δεν τα καταφέραμε ούτε εμείς.

Στην περιοχή βρίσκεται επίσης η Kerkouane, ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας και μοναδικό σωζόμενο παράδειγμα φοινικικής πόλης που δεν καταστράφηκε ούτε ανακατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους. Τα ερείπεια, ενταγμένα στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, αποκαλύπτουν την αυθεντική πολεοδομία, τα σπίτια και την καθημερινή ζωή της Καρχηδονιακής περιόδου, δίπλα στη Μεσόγειο.

Κάνε μια ημερήσια εκδρομή στην Hawaria, ένα παραθαλάσσιο χωριό στο τέλος της περιοχής του Cap Bon. Τους καλοκαιρινούς μήνες, μπορείς να ενοικιάσεις βάρκα από το χωριό να σε μεταφέρει στις σπηλιές και στις κρυφές παραλίες της περιοχής, συμπεριλαμβάνεται φαγητό σε ειδυλλιακό σημείο. Εναλλακτικά, περπάτησε εκεί και απόλαυσε θέα και καφεδάκι ή φαγητό στο ένα από τα δύο μαγαζιά της περιοχής.

Που να φας:

Στο Dar El Jeld δοκίμασε slata mechouia, brik, κουσκούς και αρνί. Εντυπωσιάζει το επίπεδο φιλοξενίας, αφού μέλος του προσωπικού συνοδεύει με τα πόδια επισκέπτες πίσω στο κατάλυμα τους. Στο παραθαλάσσιο Neptune στην Καρχηδόνα για τηγανητά ή ψητά ψάρια με tastira, τη σάλτσα από ψητή πιπεριά. Για πιο πολυτελή εμπειρία, το Le Golfe συνδυάζει εξαιρετικό φαγητό με θέα στη θάλασσα (περίπου 26 ευρώ το άτομο. Στο μικροσκοπικό, EL ALI είχαμε ένα από τα πιο ξεχωριστά γεύματα της Τυνησίας, με υπέροχο φαγητό και άψογη φιλοξενία. Καθώς ανεβαίνεις τη σκάλα για το εστιατόριο, μπες στο μικροσκοπικό Roumouz. Την πρώτη φορά δεν το πρόσεξα, είναι κάπως κρυμμένο, αξίζει όμως να κάνεις μια στάση. ‘Εχει αντικείμενα που βρίσκεις παντού, αλλά εδώ τα συναντάς στην καλύτερη εκδοχή τους. Μου άρεσαν ιδιαίτερα τα αυτοκόλλητα με bar quotes πάνω στη χάρτινη σακούλα του, με αναφορές στο Facebook και το Instagram. Στο Foundouk El Attarine, στην αυλή ενός πρώην παλατιού στη Medina, το φαγητό είναι αξιοπρεπέστατο και η πορτοκαλόπιτα εξαιρετική - μας έδωσαν και τη συνταγή. Στον ίδιο χώρο λειτουργεί και κατάστημα με αξιόλογα αντικείμενα και σουβενίρ.

Να φας Lablabi, ακόμα ένα κλασσικό τυνησιακό street food. Είναι ένα ζωμός, πλούσιος σε κύμινο, με ρεβίθια, τριμμένο ψωμί, χαρίσα, τόνο, κάππαρη και ωμό αυγό. Για να το φας, πρέπει να ανακατέψεις όλα τα υλικά μέχρι να ομογενοποιηθούν. Αν και λιγότερο δημοφιλές στη νεότερη γενιά, εγώ το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και αρκετά απολαυστικό. Μια καλή εκδοχή του θα βρεις στην αγορά Bab el Fallah (flea market). Κοστίζει 8 δηνάρια.

Άλλες επιλογές που είχα στη λίστα μου αλλά δεν κατάφερα να πάω είναι το αγαπημένο των ντόπιων Chez Slah, καθώς και τα Omek Sanafa και Dar Belhadj για παραδοσιακή, τοπική κουζίνα.

Για τσάι ή καφέ, καλή επιλογή είναι το τοπικό καφενείο Café Du Souk ενώ για τσάι δύοσμο με πινόλια στο υπέροχο EL ALI – εδώ σερβίρουν και νόστιμο πρωϊνό. Για ποτό, αξίζει η ταράτσα του πανέμορφου ξενοδοχείου Dar El Jeld.