Μικρά και αληθινά

Prima House , Στρόβολος, Λευκωσία (Τ 22492575)

Πρόκειται για μια ταβέρνα που λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια. Τα τελευταία πέντε, έχουν εντάξει στο μενού τους και το αντικριστό, κάτι που συνέβαλε σημαντικά στο να γίνει γνωστή. Το αντικριστό σερβίρεται κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη (υπάρχει και  μουσική) και φτάνει στο τραπέζι σε ξύλινη επιφάνεια. Πραγματικά είναι εξαιρετικό. Πεντανόστιμες και οι πατάτες με το φύλλο. Eίναι ο βασικός λόγος που θα επιστρέψω ξανά και ξανά. Την πρώτη φορά, παραγγείλαμε επίσης καραόλια με ούζο, ανθούς τηγανητούς – αν και προσωπικά θα τους προτιμούσα στην κλασική εκδοχή τους, γεμιστούς - και συκώτι αρνίσιο. Τη δεύτερη φορά δεν μπήκαμε στον πειρασμό να δοκιμάσουμε κάτι άλλο. Παραγγείλαμε μόνο αντικριστό, πατάτες και σαλάτα. Απόλαυση! Με την κράτηση χρειάζεται να προπαραγγείλεις και την ποσότητα κρέατος που θέλεις. Στα πλην, το ψυχρό, κάπως απότομο και όχι ιδιαίτερα φιλόξενο σέρβις.

Honest Bread, Λευκωσία (Τ 22496697)

Συμπαθητικό το νέο ποτήρι για καφέ που λανσάρει το Honest Bread.

Izzy cocktail @forkfoodmarket (Τ 96395261)

Το Izzy είναι από τα αγαπημένα μου. Δροσερό, αρωματικό και πολύ ισορροπημένο. Το gin δίνει τη βάση, η μαστίχα χαρακτήρα, ενώ η τζιντζεράδα, το σιρόπι πόμελο, ο χυμός λεμονιού και η cucumber soda, χαρίζουν όμορφη φρεσκάδα. Από εκείνα τα κοκτέιλ που πίνεις πολύ ευχάριστα.

Κυπριακό mochi με λουβί της @radamila_cy 

Μοναδικό κυπριακό mochi φτιαγμένο από τη Rada, με ζύμη τριαντάφυλλο και γέμιση από λουβί και χαρουπόμελο. Ένα υπέροχο ιαπωνέζικο γλυκό στη κυπριακή εκδοχή του. «Εν πελλαμός», όπως λέει και η ίδια στις αναρτήσεις της στο Instagram – και δεν έχει άδικο. Ακόμα και η Αντιγόνη Buxton το δοκίμασε λίγο πριν τον διαγωνισμό της Eurovision. Αν θέλεις να μάθεις κι εσύ πως φτιάχνεται,  ακολούθησε την στο Instagram, οι αναρτήσεις της είναι απολαυστικές, ή, ακόμα καλύτερα, δήλωσε συμμετοχή σε ένα από τα workshops που διοργανώνει. Θα περάσεις όμορφα και φυσικά θα φας … mochi!

Παγωτό από @takes2cooks (Τ 96395261)

‘Εχω ξετρελαθεί με τις δύο γεύσεις παγωτού, raspberry και σοκολάτα, που έχει βγάλει το takes2cooks. Τα συστατικά είναι απλά, χωρίς επιπρόσθετες ουσίες, φρούτο ή κακάο, γάλα καρύδας, maple syrup και θαλασσινό αλάτι. Είναι vegan, sugar free και gluten free. Και το πιο σημαντικό; Είναι πραγματικά νόστιμα. Κρεμώδη, απολαυστικά, δεν μοιάζουν καθόλου με «υποκατάστατο» παγωτού. Είναι ένα παγωτό που μπορείς να απολαύσεις και να νιώθεις καλά μετά. Τι άλλο θες? Εγώ ομολογώ δυσκολεύομαι να διαλέξω ανάμεσα στα δύο, αν και υπάρχει και τρίτη γεύση, η roasted banana.

Arawak Brewhouse, Λευκωσία (T 94049451)

Μια αρκετά ενδιαφέρουσα ιδέα για όσους αγαπούν την μπίρα και θέλουν κάτι πιο προσωπικό για μια ιδιαίτερη περίσταση. Η Arawak Brewhouse δημιουργεί μπίρες αποκλειστικά για την εκδήλωσή σου, προσαρμοσμένες στο δικό σου γούστο και φτιαγμένες με ποιοτικά, τοπικά υλικά. Μπορείς να επιλέξεις το στυλ μπίρας που προτιμάς και στη συνέχεια να το προσαρμόσεις όπως θέλεις - από τη γεύση και τον αλκοολικό βαθμό μέχρι και το όνομα της μπίρας σου. Η ζυθοποίηση γίνεται με το σύστημα HERMS (Heat Exchanged Recirculating Mash System), μια σύγχρονη μέθοδο που εξασφαλίζει ακρίβεια, σταθερότητα και εξαιρετικό γευστικό αποτέλεσμα σε κάθε παρτίδα. Αναλαμβάνουν όχι μόνο την παραγωγή αλλά και την παράδοση και το σερβίρισμα της μπίρας μέσω του keezer τους, ενός κομψού φορητού dispenser με τρεις κάνουλες, που μπορεί να σερβίρει τρία διαφορετικά στυλ μπίρας. Απλώς να έχεις υπόψη ότι χρειάζονται τουλάχιστον έναν μήνα προειδοποίηση, για να ετοιμάσουν την μπίρα σου. Εγώ δοκίμασα την Golden Breizh στην τελική γιορτή του Γαλλοκυπριακού Σχολείου, όπου φοιτούν τα εγγονάκια μου. Μια ξανθιά μπίρα, εμπνευσμένη από τη Βρετάνη, brewed με φαγόπυρο, με νότες δημητριακών, μελιού και λουλουδιών. Ελαφριά, τραγανή, smooth και ιδιαίτερα δροσιστική.

P.S. Δεν είναι πληρωμένη διαφήμιση

Sato Cheesecake Atelier, Λευκωσία

Το διαφήμιζαν οι @kouellafarm και @evabakesbread και έτρεξα να το δοκιμάσω. Στο μενού του συγκεκριμένου Σαββάτου περιλάμβανε το spicy querino cheesecake με λευκή σοκολάτα και μαρμελάδα jalapeno, καθώς και το mango passionfruit cheesecake. Είχα μεγάλη περιέργεια και επιθυμία να δοκιμάσω και τα δύο, ιδιαίτερα όμως το πρώτο. Το Sato Cheesecake Atelier είναι ανοιχτό μόνο τα Σάββατα, από τις δέκα το πρωί μέχρι τις τρεις το απόγευμα, και μπορείς να αγοράσεις γλυκό με το κομμάτι. Τις καθημερινές λειτουργεί μόνο με παραγγελίες για ολόκληρα γλυκά, με υλικά ανάλογα την εποχή. Ο συμπαθέστατος Μιχάλης, ιδιοκτήτης και ζαχαροπλάστης, με καλοδέχτηκε, με αναγνώρισε –  τον ευχαριστώ για τα καλά του λόγια - και μου περιέγραψε αναλυτικά τα cheesecake της ημέρας. Το spicy querino cheesecake ήταν φτιαγμένο με τυρί querino της @kouellafarm και επικάλυψη από μαρμελάδα jalapeno της @evabakesbread. Αγνόησα το τρίτο είδος, ένα chocolate chip & hazelnut μπισκότο με salted caramel  και μαρμελάδα φράουλας. Ένα μόνο έχω να σου πω: όταν το ξαναφτιάξει, τρέξε να το αγοράσεις. Και τα δύο cheesecake που δοκίμασα ήταν εξαιρετικά, αλλά το spicy querino ήταν πραγματικά όλα τα λεφτά. Μοναδικό! Γεύσεις σε απόλυτη αρμονία! Αντιλαμβάνομαι ότι οι τρεις τους αποτελούν μια όμορφη παρέα. Όταν συνδυάζονται φιλία, όμορφη συνεργασία και άριστες πρώτες ύλες, το αποτέλεσμα δύσκολα μπορεί να μην είναι ξεχωριστό.

Τραπέζωμα στο κυπριακό γουάιν μπαρ, Κασκαντέρ, Λύμπια (Τ 99446051)

Γουάιν μπαρ: Κασκαντέρ

Μαγειρεύουν: Το Πατρικόν

Επιμέλεια: ABR

Μικρή αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η λίστα κρασιών, με Ξυνιστέρι Συμεών, Μικρόκοσμος Pet Nat Μαραθεύτικο της Αφροδίτης Κωνσταντή, Orange Παράδοσις του Τσιάκκα και το κόκκινο Rebirth του Βουνί Παναγιάς. Όλα προσφέρονταν είτε στο ποτήρι είτε σε μπουκάλι. Υπήρχαν ακόμη δύο πιο premium και περιορισμένες επιλογές, όπως τις χαρακτήρισαν, η Μωροκανέλλα του Βουνί Παναγιάς και η Πρωμάρα του The Anama Concept. Επέλεξα να πιω το Pet Nat Μαραθεύτικο και το λάτρεψα. Ιδιαίτερα απολαυστικό, δροσερό, ζωηρό, με όμορφη φυσαλίδα και χαρακτήρα.

Το φαγητό ήταν από τα παιδιά του Πατρικόν, τα «Μαειρευτά της Κυριακής» με ψωμί & σαλάτα κυπριακή – γευστικά περίμενα κάτι περισσότερο -, γεμιστά αλέ ππερέ με βαζάνια, πιπέρκα, κολοκούθκια, κεϊμά & γιαούρτι, μακαρόνια του φούρνου με κοτόπουλο και αφέλια κρασάτα με λουκάνικο, κόλιαντρο & πουρκούρι. Η ατμόσφαιρα στο μικρό αυτό μπαράκι στα Λύμπια είναι πάντα μοναδική, είτε διοργανώνει event είτε πρόκειται για μια συνηθισμένη βραδιά. Δεν θέλεις να φύγεις, τόσο όμορφα είναι. Ο Μιχάλης δε, είναι από εκείνους τους ανθρώπους που θέλεις στην παρέα σου. Στο μπαρ ήταν και η Αφροδίτη Κωνσταντή. Μου αρέσει να την συναντώ σε διάφορα μαγαζιά και να πιάνουμε κουβέντα. Πάντα έχει κάτι ενδιαφέρον να μοιραστεί γύρω από το κρασί.

The Oak Tree Bakery, Λεωφόρος Πρωταρά-Κάβο Γκρέκο, Πρωταράς (Τ 23730888)

Όταν το ανακάλυψα, ενθουσιάστηκα, κυρίως γιατί βρίσκεται πολύ κοντά στο εξοχικό μου. Πρόκειται, όμως, για ένα μαγαζί που προσπαθεί να τα συνδυάσει όλα: Φούρνο, ζαχαροπλαστείο, coffee spot, ψησταριά και παγωταρία. Πήγα στις έξι το πρωί και δεν υπήρχε σχεδόν τίποτα φρέσκο έτοιμο. «Σε 40 λεπτά», μου είπαν. Επέστρεψα 40 λεπτά αργότερα και βρήκα  έτοιμες μόλις 2-3 ταχινόπιτες (περίμενα μάλιστα να τις μελώσουν), μερικά κρουασάν σοκολάτας και λίγα μίνι κρουασάν βουτύρου. Δεν το πίστευα. «Τα υπόλοιπα αργότερα», μου είπε ο ψήστης. ‘Εριξα μια ματιά και στα γλυκά στο ψυγείο, αλλά ομολογώ ότι ξενέρωσα κάπως, τόσο με την ποικιλία όσο και με τις ψηλές τιμές και το μέγεθος. 39,90 ευρώ, 36,90 ευρώ, 29,90 ευρώ … όχι και λίγα. Εκείνο, πάντως, που μου τράβηξε το ενδιαφέρον ήταν ένα καρτελάκι με τη λέξη «σιεφταλόπιτα. Θα ήθελα πολύ να τη δοκιμάσω. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο. ‘Ισως την επόμενη φορά;

Ο Τατάς, Στρόβολος, Λευκωσία (Τ 22435377)

Ωραίος ο εξωτερικός χώρος με τα φυτά τριγύρω. Το χαλούμι εξαιρετικό, οι τηγανιτές πατάτες φρεσκοτηγανισμένες, οι σιεφταλιές προβατίνας υπέροχες, το κεφαλάκι γευστικό και το οφτό αρκετά καλό. Διαφορετικός ο τρόπος που το ετοιμάζουν, κάθε μερίδα είναι δεμένη με σχοινάκι. Λοκμάδες για το τέλος. ‘Αρτιο σέρβις. Χάρηκα που πήγα. Είναι από εκείνα τα μαγαζιά που καταλαβαίνεις γιατί έχουν το δικό τους πιστό κοινό.

PAHIT ICE Odysseos, Αθηνών 20, Στρόβολος, Λευκωσία (Τ 22511112)

Το πρόγραμμα της ημέρας μας ήταν γεμάτο δραστηριότητες. Παγωτό πρώτα, bowling στη συνέχεια και φαγητό σε ταβέρνα. Τα εγγονάκια μου ζήτησαν Pahit Ice, οπότε επιλέξαμε το μαγαζί στην οδό Αθηνών, καθώς μας βόλευε. Δυστυχώς η εμπειρία δεν ήταν θετική. Το μαγαζί είναι αρκετά παραμελημένο και όχι ιδιαίτερα καθαρό. Τα φώτα στην τουαλέτα δεν λειτουργούσαν, ενώ ο εξωτερικός χώρος είναι ατημέλητος και χωρίς καμία αισθητική, αν και για να είμαι ειλικρινής, ούτε ο εσωτερικός ήταν καλύτερος. Γενικά παρουσιάζει μια εικόνα εγκατάλειψης. Και το σέρβις μου φάνηκε αρκετά απρόσωπο, απόμακρο, ακόμα και κάπως βλοσυρό. ‘Εφυγα με πολύ αρνητικές εντυπώσεις. Κρίμα, πολύ κρίμα!

Boukkoma, Κοινοτικό Πάρκο Αγίας Μαρίνας Ξυλιάτου (Τ 95966252)

Το επισκέφθηκα καθημερινή. ‘Εσφυζε από ζωή, καθώς φιλοξενούσε μαθητές και δασκάλους από το Δημοτικό Μιτσερού. Ομολογώ ότι λαχταρούσα να βρεθώ εκεί για την ηρεμία του τόπου, όμως αντί γι΄αυτήν, υπήρχε βαβούρα και πολλές φωνές. Δεν παραπονιέμαι, είναι όμορφο να βλέπεις σχολικές εκδρομές και παιδιά να απολαμβάνουν παιγνίδι στη φύση, αν και προσωπικά θα ήθελα να δω περισσότερη επικοινωνία ανάμεσα στους μαθητές και δασκάλους. Όσον αφορά το φαγητό, δυστυχώς απογοητεύτηκα. Δοκίμασα το Αβοκαντένιο και το Πιτσιλλίσιμο. Τα πιάτα υστερούσαν τόσο αισθητικά όσο και γευστικά. Μου φάνηκαν φλύαρα, χωρίς ιδιαίτερη ουσία και χωρίς τη νοστιμιά που περίμενα. Το μόνο στοιχείο που μου κίνησε το ενδιαφέρον και βρήκα αξιοπρεπές ήταν το λουκάνικο.

Απογοητευτική ήταν και η Μαύρη Λεμονάδα Σπριτζ (τζιν, λιμοντσέλο, προσέκο, σόδα, λάιμ, ενεργός άνθρακας) που επέλεξε η παρέα μου. Το αλκοόλ ήταν σχεδόν ανύπαρκτο. Εγώ προτίμησα μια μπίρα Corona, η οποία δυστυχώς δεν σερβιρίστηκε όσο παγωμένη θα έπρεπε. Το σέρβις ήταν αρκετά απρόσωπο και απόμακρο.

Rose κρασί, Οινοποιείο Nelion, Πραιτώρι, Πάφος/Λεμεσός (Τ 25442445)

Ένα υπέροχο ημίξηρο ροζέ από ποικιλία μαύρο Muscat 100%. Το σταφύλι είναι από αμπελώνες του οινοποιείου που βρίσκονται στις πλαγιές της κοιλάδας Διαρίζου. Τα σταφύλια απορραγίζονται και μεταφέρονται στο πιεστήριο χωρίς έκθλιψη, όπου παραμένουν περίπου μία ώρα πριν τον ήπιο διαχωρισμό του χυμού. Η ζύμωση γίνεται με στόχο να αναδειχθεί ο ποικιλιακός χαρακτήρας του κρασιού και διακόπτεται σε χαμηλή θερμοκρασία, ώστε να παραμείνει μια ελαφριά γλυκύτητα. Το κρασί ωριμάζει για τέσσερις μήνες σε ανοξείδωτη δεξαμενή και εμφιαλώνεται περίπου έξι μήνες μετά τον τρύγο. Μου άρεσε πολύ, δροσερό, ισορροπημένο και απολαυστικό από την πρώτη γουλιά.

Υ.Γ. Δεν είναι πληρωμένη διαφήμιση

Μπέμπα, Λευκωσία (Τ 22252626)

Απόλαυσα με την παρέα μου το μεσημεριανό γεύμα καθισμένες στην μπάρα, στον εσωτερικό χώρο, ακριβώς απέναντι από τον συμπαθέστατο μπάρμαν Τάσο, που όλο και κάποιο κοκτέιλ ετοίμαζε. Απολαυστικός ήταν και ο μεζές/καλωσόρισμα που μας πρόσφερε ο Θωμάς. Υπέροχο και το αρνί ψητό για κυρίως πιάτο. Καλομαγειρεμένο και γεμάτο γεύση. Στην κουζίνα ο Δημήτρης, υπό την καθοδήγηση του σεφ Βαρνάβα, εκτελεί τις συνταγές με μαεστρία και μεράκι. Και το Microcosmos Orange της οινολόγου Αφροδίτης Κωνσταντή ήταν πραγματικά όλα τα λεφτά!

Τέχνη της Κουζίνας (ΖΩΔΙΑ), Στρόβολος, Λευκωσία (Τ 99843251)

Με την οικογένεια, οκτώ άτομα συνολικά, μετά από σχεδόν δύο ώρες στο Bowling, πεινάσαμε. ‘Υστερα από δύο αποτυχημένες προσπάθειες για κράτηση στο Ταβερνάκι του Φίλιππου και στον Κώστα, θυμήθηκα το μαγαζί Σύλλογος Αποφοίτων Ανωτέρων Σχολών Ζώδιας, στα φώτα του Κώστα Θεοδώρου. Τηλεφωνήσαμε και πήγαμε. Το τραπέζι ήταν ήδη έτοιμο για την παρέα μας. Η αυλή του είναι πραγματικά υπέροχη. Ευρύχωρη, άνετη και αν και υπερυψωμένη και πολύ κοντά στον κύριο δρόμο, δεν το αντιλαμβάνεσαι. Είναι πραγματικά πολύ ευχάριστος χώρος, ειδικά τα καλοκαιρινά βράδια. Δεν γνώριζα ότι το μαγαζί άλλαξε χέρια από τον περασμένο Αύγουστο. Παραγγείλαμε μεζέ (18 ευρώ/άτομο). Συμπεριλάμβανε σαλάτα, ταχίνι, κολοκυθάκια με τ’αυγά, μανιτάρια, λουκάνικο, χαλούμι, χοιρινό σουβλάκι, ζουμερό κοτόπουλο, βοδινό συκώτι και πανσέτα. Το φαγητό είναι φρεσκομαγειρεμένο και αρκετά νόστιμο. Τίμιο φαγητό, χωρίς φανφάρες και πολύπλοκες παρασκευές, σε λογικές τιμές. Πολύ φιλικό και το σέρβις. Εκτίμησα ιδιαίτερα το ενδιαφέρον του κύριου Ανθούλη, ιδιοκτήτη του μαγαζιού, να μάθει αν μας άρεσε το φαγητό και αν μείναμε ικανοποιημένοι.