Λευκωσία, Λεμεσός και Αθήνα ... (μέρος 2)

Scale, Λευκωσία (Τ: 22444999)


Με αφορμή την κάθοδο του Έλληνα σεφ Αθηναγόρα Κωστάκου στο νησί μας για την αναθεώρηση του μενού, το επισκέφθηκα με παρέα να δοκιμάσουμε τα νέα πιάτα.

Αρχίσαμε με 2 σαλάτες, την αβοκάντο/chorizo/μαϊντανό και αυτήν με τα ντοματίνια. Και οι δύο σαλάτες ήταν απολαυστικές - στα πλην το άγουρο αβοκάντο, αν και κύριο συστατικό, στην πρώτη σαλάτα.



Το βοδινό καρπάτσιο ήταν καταπληκτικό, όπως και το baby squid γεμισμένο με φέτα. Ξεχώρισα δε το κουνουπίδι «steak» το οποίο ήταν ασυνήθιστο και πολύ εύγεστο. Στη συνέχεια το Black Angus βοδινό σουβλάκι ήταν αξιοπρεπέστατο.




Λιγουρεύτηκα τη λιπαρή γλώσσα για 2 άτομα, αλλά επιλέξαμε το Iberico Pork (800γρ) με σάλτσα chimichurri γιατί άτομο στην παρέα μου δεν έτρωγε το ψάρι.

Συνοψίζοντας, αναφέρω ότι όλα τα πιάτα ήταν προσεγμένα και νόστιμα. Το σέρβις ήταν γρήγορο, ευγενικό και περιποιητικό. Ο ‘Αρης στην εξυπηρέτηση ήταν συμπαθέστατος.



Βρήκα τα 2 γλυκά, Scale Mille-Feuille και Creme-Brule, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον – μετά από τέτοιο γεύμα, ανέμενα κάτι εξαιρετικό.



Γάστρα Μαγειρείο Ταβερνάκι, Λεμεσός (Τ: 25108718)


Ο χώρος είναι συμπαθητικός με άσπρες καρέκλες και τραπέζια, η μικρή βεράντα μπροστά είναι άνετη, αν και σφραγισμένη με τα προστατευτικά νάιλον. Δεν βάζουμε μυαλό...

Ο σεφ και ιδιοκτήτης Ανδρέας Αναστασίου ηγείται της κουζίνας. Τον συγχαίρω γιατί διαπίστωσα ότι εδώ δίδεται έμφαση στην πρώτη ύλη, στο σωστό ψήσιμο και στην νοστιμιά.



Το ψωμί παρασκευάζεται στο μαγαζί και ήρθε στο τραπέζι ζεστό, με ρίγανη και ελαιόλαδο – θα το ήθελα περισσότερο γενναιόδωρο στο ελαιόλαδο. Οι φρέσκες κυπριακές τηγανιτές πατάτες ήταν εξαιρετικές, αφού φτιάχνονται την ώρα της παραγγελίας – δεν μπόρεσα να αντισταθώ και τις καταβρόχθισα. Το φιλέτο τόνου, ήταν σωστά ψημένο και το Βασιλικό καλαμάρι ήταν πολύ νόστιμο. Η παρουσίαση των πιάτων είναι συμπαθητική. Το κρασί στο ποτήρι (Γρίφος, Βλασίδης) ήταν στην πολύ λογική τιμή των 5 ευρώ. Είναι σίγουρα ένα μαγαζί που αξίζει να επισκεφθείς.




Λειτουργεί από το 2013 και δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη του. Διατηρούν χαμηλό προφίλ χωρίς πολλά σούξου μούξου, αν και διερωτώμαι γιατί. Τους αξίζει περισσότερη ανάδειξη.



Στου Ρουσσιά, Λευκωσία (Τ: 70088848)

Η ταβέρνα είναι γνωστή και πολύ αγαπημένη των ντόπιων. Επιβεβαιώνω ότι το χοιρινό σουβλάκι – το παράγγειλα ατομικά στην πίτα σε πρόσφατη μου επίσκεψη – είναι καταπληκτικό. Ζουμερό και ψημένο όσο πρέπει.

Τα καλοηρκά (ζυμαρικά) επίσης παραμένουν αγαπημένα και πολύ-πολύ νόστιμα.

Το μαγαζί συνεργάζεται και με τις 3 πλατφόρμες παράδοσης φαγητού οπότε δεν μένει παρά να βάλεις την παραγγελία σου.



The Zillers Roof Garden, Αθήνα

Ο σεφ Παύλος Κυριάκης και η ομάδα του έχουν δημιουργήσει ένα δημιουργικό «du jour» μενού βασισμένο σε ποιοτικά προϊόντα και στη παράδοση με σύγχρονες πινελιές.



Υπάρχουν 2 μενού γευσιγνωσίας, το All Astir στα 65 ευρώ το άτομο και το Going Abroad στα 85 ευρώ – η παρέα μου κι εγώ επιλέξαμε να φάμε το All Astir.



Κάποια πιάτα ξεχώρισαν γευστικά, όπως το ψωμί και ελαιόλαδο, το καλωσόρισμα του σεφ και το μοσχαρίσιο ταρτάρ. Δύο πιάτα, ο αχινός/κουσκούς Ζέας/φινόκιο και το Αυτόζυμο, χωρίς να είναι κακά, ήταν κάπως αδιάφορα. Η αγκινάρα/σελινόριζα/αυγολέμονο/τρούφα/καφές ήταν ιδιαίτερη μεν, αλλά κάπως βαριά στο στομάχι. Το αρνί σέλα/μελιτζάνα/άγριο σκόρδο/μανιτάρια shitake ήταν νόστιμο.



Το γλυκό με φράουλες/κρέμα λεμονόχορτο/μαρέγκα καρύδα και σορμπέ μασκαρπόνε ήταν καταπληκτικό.



Το «Πριν το επιδόρπιο» και τα μίνι γλυκίσματα στο τέλος ήταν επίσης απολαυστικά.

Το φαγητό εδώ είναι προσεγμένο, έχει ωραία παρουσίαση και ιδιαίτερους συνδυασμούς. Η λίστα κρασιών είναι ενδιαφέρουσα, η εξυπηρέτηση είναι άψογη και η βεράντα, μάλλον το roof garden του ξενοδοχείου, είναι όμορφο με συγκλονιστική θέα την Ακρόπολη.



Δεν μετανοιώνω που πήγα, ήταν εμπειρία, αλλά σίγουρα είναι ένα μαγαζί που δεν μπορείς να το επισκέπτεσαι συχνά.