η δική μου ΑΘΗΝΑ!! - μέρος 2

Το υψηλής γαστρονομίας CTC

Δεν έχω λόγια γι' αυτό το εστιατόριο με ένα αστέρι Michelin. Ακόμα θυμάμαι το φαγητό και μου τρέχουν τα σάλια. Κυριολεκτικά το λάτρεψα!

Το επισκέφτηκα στο καινούργιο χώρο του σε γειτονιά στο Κεραμεικό σε ένα υπέροχο νεοκλασικό με όμορφη αυλή, κάτι που έλειπε στον προηγούμενο του χώρο. Ο σπουδαίος αυτός σεφ, ο Αλέξανδρος Τσιοτίνης, δημιουργεί μια σειρά από άκρως ενδιαφέροντα πιάτα τα οποία ξεχωρίζουν για τη μοναδική γεύση τους, την άριστη πρώτη ύλη και την άψογη τεχνική τους σε ένα και μοναδικό «τυφλό» μενού γευσιγνωσίας (€72 το άτομο) – εδώ δεν θα βρεις το μενού στο χαρτί.

Αφέθου λοιπόν και απόλαυσε αυτό το μαγικό ταξίδι στη σύγχρονη ελληνική γαστρονομία του σεφ και της ομάδας του. Ένα μενού 11 σταδίων και με επιλογή συνοδείας ποτών 5 σταδίων με έξτρα χρέωση, 45 ευρώ, αν θέλεις. Η κάρτα κρασιών παρουσιάζει ενδιαφέρον, αν και οι τιμές τσιμπούν, από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Επιλέξαμε και απολαύσαμε ένα κόκκινο Agios Chronos του κτήματος Αβαντής. Τα ποτήρια κρασιού είναι Riedel, μια μάρκα που αγαπώ πολύ. Σε κάθε πιάτο, τοποθετείται στο τραπέζι ένα διαφορετικό σετ μαχαιροπήρουνα. Το σέρβις είναι άψογο, άρτιο, επεξηγηματικό, με προτάσεις του σεφ για μέγιστη απόλαυση και απαρτίζεται από νεαρά, συμπαθητικά παιδιά. Η στολή τους είναι κάπως, μάλλον παραπέμπει σε κινέζικη.



Τα καλωσορίσματα, τα γεμιστά με φάβα σουδάκια, η αλλόκοτη χορτόπιτα και ένα τρίτο, το οποίο δεν θυμάμαι, είναι μια ωδή στην ελληνική ταβέρνα.



Η βελουτέ καλαμποκιού αρωματισμένη με αστακό, αρώματα περγαμόντου και αφρό τρούφας είναι καταπληκτική - αξίζει να δώσεις €25 παραπάνω για να σου συμπληρώσουν το πιάτο με φρέσκο αστακό, εμείς δεν το κάναμε.



Το μπριός με ελαιόλαδο, αρωματισμένο με αμπελόφυλλο και συνοδευτικό γιαούρτι δικής τους παραγωγής με σταφύλι είναι η εκδοχή του σεφ για τα ντολμαδάκια με γιαούρτι – ήταν ονειρεμένο.



Εξαιρετική ιδέα το καπνιστό λαυράκι συνδυασμένο με ταραμά ρέγγας και ζωμό ντομάτας αρωματισμένο με καψαλισμένο ψωμί.



Συγκλονιστικές οι ταλιατέλλες από καλαμάρι βρασμένες σε νερό ντομάτας και με συστατικά ενός ανύπαρκτου πέστο – υπάρχει όμως λάδι βασιλικού, κουκουνάρι, σκόρδος & παρμεζάνα.



‘Ενας φανταστικός μπακαλιάρος βυθισμένος σε αφρό, καλυμένος με σεμεδάκι από μελάνι σουπιάς και νόστιμα μοσχαρίσια μάγουλα με κρέμα παρμεζάνας και νόκι πατάτας συμπλήρωσαν το μενού.



Το φινάλε ήταν εξίσου εντυπωσιακό με ένα πρόγλυκο – παγωτό lemongrass σε ένα ξυλάκι που καλείσαι να το ανακαλύψεις από αυτά που βρίσκονταν στη γλάστρα και να απολαύσεις μόνο τόσο χώμα – μπισκότο με καρπό κακάο και ανθό αλατιού – όσο κολλήσει επάνω. Το κυρίως γλυκό, το εικονικό κουνουπίδι με κρεμέ κρεμμυδιού, μαρμελάδα λευκής σοκολάτας αρωματισμένη με γιασεμί, σορμπέ καρύδας και κρέμα από limoncello ήταν μια ευχάριστη και αναπάντεχη πανδαισία γεύσεων. Σπουδαίο!



Για το τέλος τέλος, θα απολαύσεις τα μινιαρτίς, ένα μακαρόν ελληνικού καφέ, ένα φινανσιέ με καραμέλα μελιού, ανθό αλατιού & γκρέιπφρουτ και ένα τρουφάκι bitter σοκολάτας με εσπεριδοειδή. ‘Ενα γεύμα που θα το θυμάμαι για πολύ καιρό!


Υ.Γ. Μαγνητοφωνούσα τους σερβιτόρους ώστε να μπορέσω να καταγράψω τι έφαγα!